In mijn hoofd bromt en dreunt het onder mijn gasmasker; ik barst bijna van de hoofdpijn. Mijn longen raken uitgeput, want ze krijgen altijd maar weer diezelfde hete verbruikte adem; de aderen aan mijn slapen zwellen op, het lijkt, alsof ik zal stikken. We zien een grijsachtig licht doorsijpelen. De wind waait over het kerkhof. Ik schuif voorzichtig over de rand van de trechter. In de viezige schemering zie ik voor mij een afgerukt been liggen; de laars is nog volkomen gaaf; ik kan dit alles nu duidelijk onderscheiden."Van het westelijk front geen nieuws", Erich Maria Remarque, pagina 46, Utrecht, Bijleveld, 2006
Geen opmerkingen:
Een reactie posten